سفینه ی غزل


+ مرثیه

نمی دانم   

نهال قد کشیده در نور   

یا خیال تو بود     

که از پایان گفت       

خیال تو را         

در کتان سپید پیچیدند و  

زیر نور ماه نهادند      

باران تابستان        

بی امان زد و رفت 

کتان پوسیده را بوسیدم               

ماه رفته بود

نویسنده : شیرین درخشان ; ساعت ۱٢:۱٩ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۸/۳٠
تگ ها: سپید و شعر و مرثیه و خیال
comment نظرات () لینک