کوچکسروده ها

١) در کار غرق شدن بودم

که مزاحم از راه رسید

                             هوا

                                  باز هم نفس

٢) مجنون صاعقه زده

نشسته بر تخته سنگی

بو می کشد هوا را

سنگینی دشت بر سینه ی لیلی

                                 _در خاک خفته است_

زمین

           آبستن فریادست.

                                       

٣) سیب گلویش

نوبرانه ی بهارم

          همین مرا بس است

         از انبوه شکوفه های سیب...

                                              فروردین٩٠

/ 12 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ع ل ی ر ض ا

اولی رو بیشتر دوست دارم، بهخاطر سادگی و حذف هر اضافهای و رفتن سراغ مسئله اصلی؛ بودن یا نبودن. توی دومی ارتباط آسمان و زمین (که در اونجا تولدی رخ خواهد داد) هست ولی بهنظرم این مسیر خوب طرح نشده. شاید اگه حجماش بیشتر بود بهتر میشد. چندتا از عناصر چهارگانه حضور دارن (آب، باد [هوا] و زمین). با تولد غریبالوقوع همهچیز کامل خواهد شد. سومی امیدوانهست. یا این تعبیر سه تایی انگار مسیری از مرگ تا زندگی طی میشه.

ققنوس خیس

با لذت خواندم [گل][لبخند] سلام دوست من ...

نیکادل

سلام بر شیرین عزیز از آرزوی رستن از زحمت نفس، تا حسرت و وسوسه فریاد رفتن و در آخر از انبوه شکوفه های سیب به سیب گلویش دل بستن ... سیر و سلوک امیدوارانه ای است شیرین جان. افزون باد این بهانه های ساده شاد زیستن[لبخند]

فرزانه

سلام آدم وقتی به سفینه غزل می آید دلش میخواهد عاشقانه بخواند... از این کوچک سروده ها سومی ساده ترین عاشقانه است در ان سادگی و شیرینی است

درخت ابدی

سلام. اولی از همه کامل‌تره. دومی تصویر خوبی داره که می‌شه یه شعر دیگه ازش بیرون کشید: "مجنون/ نشسته بر تخته‌سنگی/ سنگینی دشت بر سینه‌ی لیلی." کاش سطر سوم چیز دیگه‌ای بود و با قبل و بعدش ارتباطی منسجم‌تر داشت. اگه این اتفاق می‌افتاد، شعر روال دیگه‌ای پیدا می‌کرد و عناصرش متراکم‌تر می‌شد. اون جمله‌ی معترضه هم اگه نبود، به‌تر بود. دو سطر بعدش به صورت ضمنی بیانگر همینه. سومی هایکوی خوبی بود.

محمد

سلام به به! بخصوص اولی که خیلی عالیه!

کوتاه و نگاه دارنده.مکثی لذت بخش یا غمبار.فرقی نمی کند.همراه می کنی ادم را با سروده ات.اولی را دوست دارم

ميله بدون پرچم

سلام من از سومي بيشتر لذت بردم قشنگ بودند [تایید]

ندا همراهی

برای خودم قطعه ی دومو (البته با تمام زیبایی که داره )حذف کردم.ارتباط قشنگی بین اولی ودومی برقراره.در لحظه ای که نفس مزاحم مرگه عشق شکوفه ی سیب تعارف میکنه و امید به زتدگی و همین!!وهمین همه ی ما را بس است...از فرش تا عرش

هومن

شيرين جون، دومي شاه‌كاره. عجب سوررئالي توشه. حظ كردم. البته اشكال كار اين‌جاس ــ اينو قبلاً‌ هم برات نوشته بودم ــ وقتي دو سه تا شعر با هم و كنار هم مي‌ذاري، خودبه‌خود ديگرون رو به قضاوت وامي‌داري. هر سه زيبا بود، ولي دومي شاه‌كار. [گل][گل][گل]