رویش

متولد شد

با شیون بسیار

دردی که سال ها  روی دلم باد کرده بود

با هر تکانش

ویار عشق می کردم

با هر چرخشش

بی تاب می شدم

چهل سال ماند و ترکم نکرد

امروز اما

کودکِ پیر ِ درد

متولد شد.

پاییز 91

/ 12 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
درخت ابدی

دردی توام با عشق و بی‌تابی، و احساسی که بیش‌تر به زایش شباهت داره. "کودک پیر درد" یاس هم می‌تونه باشه. زنانه و غم‌انگیز بود.

زنبور

سلام شعر خیلی قشنگی بود ولی تولد درد رو خوب نفهمیدم

دایناسور

سلام مرسی خیلی عالی[لبخند]

فرزانه

فوق العاده زیبا گفته ای انتخاب اسم شعر هم عالی است چون در پس پرده انگار که زایش درد را رویش گرفته ای لذت فراوان بردم ضمناً لایک به کامنتهای منیر عزیز

ع ل ی ر ض ا

یکی بودن "درد" پرورش جنین و "درد" به عنوان خود اون موجود درحال رشد نکته‌ی اصلی و جذاب شعره. آدمی که چهل سالگی رو پشت سر گذاشته و حالا وارد دوره‌ی دیگه‌ای از زندگی‌اش شده.

ترنج

قراره خودت بزرگش کنی حالا؟!

ند نیک

وقتی درد متولد بشه پیامدش چیه؟

ميله بدون پرچم

سلام و اين كودك پير سوگمندانه هرگز ما را ترك نخواهد كرد [گل]

رها

شیرین جان، زندگی فقط یه مسیره که که هیچ هدفی و سرانجامی نداره... باید همه این مسیر رو بریم... و البته بدون ترس...